Annesiz Anne Olmak

Şarkılar seni söyler

Dillerde name adın.

Keşke gelsen, her neredeysen, azıcık konuşsak…

Hep bir yerlere koşuşturman, akşam sofraya oturman ve “şimdi oturdum” demen.

Durmayacağın kadar kısaymış zaman.

Keşke dağınık kalsaydı ev, bulaşıkları yıkamasaydın. Çok otursaydık, çok sarılsaydık.

İçimde bir bayrammış varlığın anne. Dost ağızlardan anılmanı bile kaldıramadım, tanımadığımız insanların rüyalarına girmeni kıskandım. Bütün avuntulara sırt çevirdim sonra.

Bilirsin yenilmekten utanmam ben. Ama bu tarifi olmayan yoksunluk yenilmek mi bilmiyorum.

Hakkı bu gün havuza başladı. Merak etme hasta etmeyeceğim. Havlusunu çıkınca saracağım, saçını kurutacağım.

Benim soracak çok sorum vardı anne daha. Saçma sapan, günde beş kere arayıp konuşmaya daha çok ihtiyacım vardı.

Çamaşır makinasından gelen kokunun nasıl gideceğini bilmiyorum. Evet internette her şey yazıyor ama başka bir anneye sordum yine de.

Bütün sorularımı cevaplarıyla alıp gittin. Bir virane, her yerim dağılmış ve yıkılmış.

Biliyor musun her yerde ne kadar çok anne lafı geçiyormuş? Reklamlarda, dizilerde, türkülerde.

Ben 918 gün, 2 yıl 6 ay 7 gündür hiç diyemedim anne.

Özlemek çok fena anne, bunun adı özlemek bile değil, anlamak seni daha da.

Hep bir ağlamak var içimde. Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi.

8 tane dişimi kırdım anne. Kırmızı reçeteli ilaçlarım var.

Keşke gelsen, her neredeysen, azcık konuşsak.

Dudağımdaki yarayı görsen, migrenim tutmasın diye her gün “kahveni içtin mi” desen.

Şefkatini hissetmeyi istiyorum, ben sensiz çok azım anne.Sen gittiğinden beri beceremedim çoğalmayı.

İnsan kaç yaşına gelirse gelsin annesi olsun istiyor.

Çayını soğutarak içsen, geri yaslanıp elini ağzına kapayıp gülsen.Bir an bir daha bunlar olsa.

Rüyamda bile görmüyorum, fotoğrafların, videoların…

Bir nefes bile aldırmıyor.

Ben içimden lahana sarması geçen günler biriktiriyorum. Henüz oğluma sarmaya başlamadım.

Düşlerime vişne reçeli diziyorum. Babam bizim bahçeye de ekmişti.

Neşeli bir şeyler çalıyorum bazen.

Çok sigara içiyorum. Aklımı bir yerde kaybediyorum, sonra buluyorum.

Sesini unutacağımdan çok korkuyorum, her şeyi unutmaya başladığımdan beri.

Şalına sarılıyorum, yattığın koltukta oturuyorum.

Ziya sana da çay koyuyor anne, ulaş, bul anneni diyor.

Keşke gelsen…

Her neredeysen….

Azıcık konuşsak…

Hiç değilse rüyama…

Sen hep birilerin ölümüne dayanamayacağını söylerdin

Ben ölünce diye başlayan konuşmalarımız olmadı. Bunu da yaparsın demedin ki

Ben de bilemiyorum ne yapacağımı.

Her şeyi öğrettin de, yokluğuna nasıl dayanacağımı öğretmedin. Sensiz anne nasıl olacağımı da.

Soracak tüm sorularımı cevaplarıyla alıp gittin.

Ben hiç hazır değildim.

Seni çok seviyorum,,,

Anneler Günün Kutlu Olsun…

Şarkılar seni söyler

Dillerde name adın…

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Ayşegül Yıldız Ulaş - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Kocaeli Şehir Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kocaeli Şehir Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Kocaeli Şehir Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Kocaeli Şehir Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.

01

Hande Zeyrek Kaya - Kalemine kalbine sağlık ??Kalbinden öpüyorum.. ? Sabırlar diliyorum canım ablam ?

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 14 Mayıs 20:42